Natuurgeneeskunde is een
verzamelbegrip voor een heel spectrum van oude overgeleverde
alternatieve geneeswijzen, die beogen de natuurlijke tendens van het
lichaam tot zelfgenezing te activeren en die zich bij voorkeur bedienen
van methoden en middelen die in de natuur voorkomen.
Alle alternatieve
geneeswijzen zijn erop gericht de balans tussen ziel, geest en lichaam
weer te herstellen en het zelfgenezende vermogen van de mens te
actieveren.
De natuurlijke innerlijke geneeskracht werkt
optimaal, als men zich bewust is van een gezonde levensstijl met
volwaardige
voeding, als relaties en omgeving harmonieus zijn en als men stress binnen
de perken houdt.
Het verschil tussen natuurgeneeskunde en
reguliere geneeskunde ligt in de wijze waarop hun beoefenaars het
verschijnsel "ziekte" opvatten.
Als Natuurgeneeskundige richt ik mij
niet primair op het bestrijden van de ziekte en het behandelen van de
symptomen, maar houd mij vooral bezig met de oorzaak van een klacht.
Een reguliere arts beschouwt ziekte als een
mankement van het aangedane orgaan of lichaamsdeel. De kwaal wordt vaak met
chemische middelen bestreden. De arts beschouwt de ingreep als geslaagd,
wanneer de afwijking verdwijnt.
Helaas wordt nauwelijks rekening gehouden
met de bijwerkingen van de toegediende middelen.
De natuurgeneeskunde onderscheidt zich hier
duidelijk van de reguliere geneeskunde: alle symptomen worden als signaal
van het lichaam begrepen, adequaat achterhaald en met middelen die ons de
natuur ter beschikking stelt behandeld.
